Zamek w Medzibożu
pierwsze starożytnoruskie umocnienia w tym miejscu zostały wzniesione jeszcze przed inwazją mongolską, lecz w połowie XIII wieku zostały zniszczone na rozkaz Mongolów, tak jak i na całym terytorium Podolii.

W 1240 roku, gdy miastem władał książę galicyjski Danil Romanowicz, Meżyboż zostało zajęte i zniszczone przez Tatarów. Z ruin umocnienia odbudowali je książęta Wodzimierscy, a potem dzieło kontynuowali rody Koriatowiczów i Olgierda.

Po odbiciu Podolii od Tatarów przez Litwę w 1362 roku na miejscu dawnych umocnień zbudowano ufortyfikowany zamek. W 1540 roku hetman Nikolasz Szeniawski przeprowadził jego rekonstrukcję, w ramach której powstała nowa sistema obrony, która zachowała się do dziś.
Zamek kamienny stał się częścią Polskiej Korony za czasów Kazimierza Wielkiego. W 1366 roku król Lubart z rodu Giedeminiówiczów używał go jako swoją rezydencję. Później własnikami zamku byli polscy starostowie i dowódcy wojsk, którzy chronili granice przed atakami Tatarów. Do czasu gdy w 1507 roku Jan Kameniecki, kasztelan lwowski, pokonał tatarskie oddziały, Meżyboż doświadczało okresu rozkwitu. Po tym wydarzeniu nastały lata prosperity dla miasta.
W historii tej twierdzy zaznamiano także epizod dotyczący kniazia Dzięrdya II Rakociego, który schronił się w niej po przegranej w 1656 roku przeciwko hetmanowi Stefanowi Czernieckiemu. Kolejny wydarzenie dotyczy hetmana kozaków Piotra Doroszenki: w 1666 roku zaoferował tureckiemu sułtanowi, pod jego protektoratem, stworzyć niepodległe od Rosji Ukrainę. W tym czasie Polakom udało się obronić Medzibójż przed atakiem turko-tatarsko-kozackim. Po zawarciu rozejmu w 1671 roku, gdy Polska miała na 29 lat oddać Turcji Kamieniec Podolski oraz część ziemi na lewym brzegu Dniepru, tatarska armia chana Mengli II Gireja wraz z kozakami Doroszenki w lipcu 1672 roku zajęła Medzibójż. Turcy, którzy posiadali twierdzę, zdołali na jej terenie wybudować meczetę, a także rozszerzyć budowę i przydać zamkowi wschodni styl.
Wygrana Jan III Sobieskiego nad Węgrami zmieniła sytuację na polskich granicach. Rodzina Seniawskich powróciła do twierdzy i w 1684 roku zyskała prawo do dziedziczenia Medzibójży. Obecnie twierdza jest poddana rekonstrukcji, a w jej pomieszczeniach znajduje się muzeum regionalnej historii.
Znajdź najlepszych specjalistów dla swojego projektu
Specjaliści od remontów, budowy i wykończeń gotowi Ci pomóc







