Teatr Opery w Lwowie

Cała architektoniczna całość wymagała specjalnego rozwiązania pod względu umiejscowienia, dlatego postanowiono zbudować ją na centralnej ulicy miasta, mimo że w tym miejscu przepływała rzeka Poltwa. Rzeka została umieszczone w kolektor, a po raz pierwszy w Europie pod fundamenty budowli zastosowano betonowe bloki.

Pierwszy kamień w fundamenty Opery został położony w 1897 roku. Projektem teatru zajmował się wybitny w tym czasie europejski architekt – Zygmunt Gorgoliewski. Budowę trwała około trzech lat i finansowano ją z pieniędzy miejskiej kasy oraz obywateli ówczesnego Lwowa i jego okolic. Koszt budowy wynosił 2,4 miliona austrijskich koron.

Prace budowlane i dekoracyjne przygotowali najlepsi mistrze z Lwowa i całej Europy: P. Wijtowicz, T. Baroncz, A. Popiel, T. Popiel, E. Pech, T. Ribkowski, M. Gerasimowicz, S. Dembicki, Z. Rzwoadowski, S. Reichan.

Wielkoksiążęcy fasad budowli zdobiony jest bogatym sculpturalnym zdobieniem: kolumnami, niszami, balkonikami. Nad głównym przyczółkiem fasady wznoszą się osiem muzy, a nad niespodziewanie – kompozycja „Radości i smutki życia”. Fronton jest ukończony trzyadą brązu statui przedstawiających Genię dramy, komedii, tragedii oraz postać Slawy z złotą palmową wiatrówką w rękach.

Wnętrze teatru również zachwyca swoją piękną formą i dekoracjami. Podczas decoracji użyto złota (zawarto kilka kilogramów tego metalu), różnokolorowego marmuru, malowaniń oraz wspaniałych rzeźb. Podczas premiery przedstawień można zobaczyć wyjątkową scenografię „Parnas” (1900 roku) autorstwa słynnego artysty Henryka Semiradskiego. To dzieło to alegoryczne przedstawienie sensu życia człowieka w postaci rzymskiego wzgórza Parnas. Wielki Miastocki Teatr (tak nazywano Lwowski Teatr Opery do 1939 roku) został otwarty 4 października 1900 roku.

Podczas uroczystego otwarcia przybyła cała elitka ówczesnego świata sztuki, a także delegacje z europejskich teatrów. W tym dniu na scenie została zaprezentowana premiera liryczno-dramatycznej opery „Janek” autorstwa Władysława Żelenskiego, opowiadającej o życiu mieszkańców Karpat. Główną rolę śpiewał wybitny ukraiński tenor Aleksander Mišuga.

Przez całą historię Lwowskiego Teatru Opery i Baletu w jego szczytowych formach pracowali takie wybitni artyści, jak Solomia Kruszelnicka, Aleksander Mišuga, Henryk Semiradski i wielu inni. Swój artystyczny dorobek pozostawili po sobie jako świadomy wkład w rozwijanie ukraińskiej kultury i historii Lwowskiego Teatru Opery i Baletu.