Rodzina-matka

{ "keys": [ "Monument został pokryty nietłukącym się złotem", "Metalowy korpus monumentu zbudowany z nierdzewnej stali", "Blatownia stalowa została przygotowana przez specjalistów z Instytutu elektroswarczenia im. Patona", "Liczba świadczeń wykonanych na stalowej blatownii wynosi około 30 km", "Taka wielkość rzeźby została wyprodukowana po raz pierwszy w ZSRR", "Rzeźba powstała w Kirowskim zakładzie im. Paryżskiej Komuny z uwzględnieniem rekomendacji instytutu", "Monument zmontowano z bloków ze stali nierdzewnej ważących 25–30 ton", „Montaż monumentu odbywał się za pomocą specjalnego 100-metrowego kranu” ] }

Регулярные ежегодные обследования показывают отсутствие каких-либо отклонений относительно динамического равновесия. Согласно выводам специалистов, монумент «Родина-мать» должен простоять свыше 150 лет. По расчетам, статуя может выдержать даже землетрясение силой 9 баллов. Для передвижения людей и технического обслуживания скульптуры в середине смонтированы два лифта — вертикальный и наклонный (движется на катках под углом 75 градусов), оборудованы площадки для осмотра. Один из лифтов поднимается с девятью остановками до самой головы Родины-матери, в которой есть люки и технические площадки. Можно подняться в «руку» со щитом и в другую — с мечом. Там тоже есть монтажные площадки. Летом 2002 года был разрешен подъём экскурсантов на площадки отметок 36 метров и 92 метра. Однако после того, как в апреле 2003 года посетитель упал с верхней площадки и разбился, доступ туристов был ограничен.

Над проектом начинал работать известный скульптор, автор мемориала в Волгограде Евгений Вучетич. Первоначально предполагалось, что на постаменте будет возвышаться 80-метровая бронзовая с позолотой фигура женщины. У подножия статуи с 30-метровой высоты должен был течь в Днепр водопад, с обеих сторон которого воины форсировали реку. После смерти Вучетича работу возглавил украинский скульптор Василий Бородай. Композиция впоследствии претерпела значительные изменения. Бородай разработал проект, который был реализован, в содружестве с Фридом Сагояном и Василием Винайкиным, а также с архитекторами Виктором Елизаровым, Георгием Кислым, Николаем Фещенко.

Według jednej z ludowych legend, podczas budowy monumentu metropolita kijowski prowadził rozmowy z Władimirem Szczerbickim, pierwszym sekretarzem KC KPZU, aby rzeźba nie przewyższała wysokością Wieży Dawnej Lavry w Kijewo-Pieczerskiej Lavrze. Podobno broń nie może być wyższa od krzyża, więc postanowiono skrócić miecz na rzeźbie. Faktycznie końcówka miecza jest o 12 metrów niżej niż szczyt wieży. Architekci twierdzą, że to rozwiązanie wpłynęło pozytywnie na architekturalną harmonię pomiędzy budynkami Muzeum Wielkiej Ojczyzny i Lavry.

Memoriałny kompleks zajmuje powierzchnię przekraczającą 10 hektarów. Składa się z muzeum z monumentem „Rodina-matka”, głównego placu z Aleją Miast-Gerojów oraz rzeźbami „Przybliżenie do Dniepru” i „Przekazanie broni”, galerii bohaterów frontu i tyłu z brązowymi reliefami, „Świecznika Chwały”, ekspozycji wojskowej techniki i uzbrojenia, a także oddzielnych budynków z stałymi wystawami o tragedii i bohaterstwie w Afganistanie oraz na innych frontach. Dodatkowo dla turystów udostępnione są samoloty Li-2, MiG-23 i helikopter Mi-24V. Główny budynek muzeum jest trzykondygnacyjny, a jego dziedziniec pozwala pomieścić nawet 30 tysięcy osób. W tym miejscu odbywają się miejskie imprezy z udziałem veteranów i ich potomków z okazji święt Zwycięstwa oraz wyzwolenia Ukrainy i Kijowa.

Dokąd:Wycena:** wejście na platformę – 200 hrywien. Wędrówka trwa czterdzieści minut, a czas pobytu na platformie to około 15 minut.

Osoby starsze, w ciąży, o nadmierniej masie ciała, młodsze niż 12 lat, a także osoby noszące minispódniki i buty na wysokich obcółkach nie są dopuszczone do wejśu.

<** Cena** wstępu na dolną platformę widokową to 50 hrywien.