Amerykański burdel

Wtedy, w okresie gorączki złota, w mieście stale przebywało około 14 000 poszukiwaczy złota oraz 300 dziewczyn, które im usługiwały. Sesja trwała 15 minut i kosztowała 5 dolarów. Na pierwszym piętrze sprzedawano napoje, a drugie piętro było podzielone na 10 małych pokojków, w każdym z których mieszkała jedna dziewczyna. Barman miał 10 figurinek, maksymalnie przypominających konkretną dziewczynę ze drugiego piętra; klient wybierał swoją partnerkę na podstawie wyglądu tej figurki. Po dokonaniu wyboru wchodził do jej pokoju, a barman odwracał figurinkę dziewczyny twarzą do dołu – w ten sposób wszyscy wiedzieli, czym ona aktualnie zajmuje się. Każdy pokojek był połączony z kasą na pierwszym piętrze miedzianą rurką; gdy sesja trwała 15 minut, dziewczyna rzucała pieniądze (5 dolarów w postaci złota) przez tę rurkę. Na podstawie dźwięku spadających monet barman sprawdzał, czy ona jest wolna, i potem odwracał figurinkę znowu twarzą do góry…

Obsługa

Elektryczność w Skagway pojawiła się rok wcześniej niż w Nowym Jorku. Wtedy kabli elektryczne przeciągano prosto po suficie:

Gdy nowa dziewczyna przychodziła do pokoju, zawsze zmieniała tapety; w ciągu dwu lat średnio nagromadzało się 18 warstw tapet. Widać, że materiał ten był bardzo lepkawy, więc nikt nie wytrzymywał długo…

A to typowy pokójek – łóżko jest rozłożone, ale jego obramowanie wisi na ścianie; zauważcie, że pokój był bardzo wąski.

Pani miała większy pokój oraz szerzsze łóżko:

Fotografia pani:

<

A tymczasem na dole…

Zachowajcie cierpliwość!