--- „Wózek z dostawą“ Andrzeja Stempkovskiego w Rotterdamie ---

Kryminalna dramata „Raznoszczik” jest drugim filmem reżysera Andrieja Stempkowskiego. Jego pierwszy pełnometrowy film „Odwrotne ruchanie” (2010) brał udział w dziesiątkach międzynarodowych i rosyjskich festiwali kinematograficznych („Kinotawr”, 33. Międzynarodowy Festiwal Kina w francuskim Angierze – Grand Prix, Festiwal w Eshtorilu (Portugalia) – Najlepszy scenarij, Najlepsza operacja kamery; Festiwal „Arsenals” w Rydze – Nagroda za reżyserię, Festiwal CINEMA REX – Grand Prix). Film otrzymał Narodową nagrodę krytyków i prasy filmowej „Biały słon” (2010) za Najlepszą kobiecą rolę, a także nagrodę „Srebrny Zenit” za najlepszy debiut na 34. Festiwale Kina w Montréal.

Opis filmu: Aleksiej mieszka w małym miasteczku w podmoskiewskiej obrębie. Jego dni spędza w monotonnej komunikacji z niewielu znajomymi oraz pracy. Każdego dnia jeździ na swoim starym motocyklu do Moskwy, gdzie pracuje jako dostawca pizzy. Tegoczasem lekarze postawiły jego ciężko chorem ojcu śmiertelny diagnoz; jedyną nadzieją jest droga operacja w Niemczech. Aleksiej próbuje szukać pomocy w fundacjach charytatywnych, ale spotyka tylko oferty, by zbierać pieniądze na otwarty rachunek. jednak wymagana suma nie zostanie zgromadzona przed upływu kilku lat. Nagle jednak okazja daje mu szansę zarobić potrzebną sumę… Ale czy jest gotów zapłacić za to cenę w postaci przestępления? Cena, którą musi zapłacić, może być wysoka – czy nie pochłonie ona całe jego istnienie?

Komentarz reżysera:

„Moja nowa film jest o społeczności, która żyje w warunkach dehumanizacji i totalnego odczęszczenia. W takich okolicznościach pojedynyny człowiek zostaje sam przed swoim cierpieniem i musi używać wszelkich dostępnych środków, by je pokonać. W tym tkwi aktualność mojego filmu. Moi bohaterowie to ludzie z biednego przedmieścia – przeciętni obywatele, którzy żyją wśród fałszywych informacji i niezadowalającej jakości rozrywkki, odcięci od życia publicznego. Oni emocjonalnie doświadczają konsekwencji swoich wyborów, ale nie potrafią je refleksyjnie ocenić. Ich życie to raczej seria przypadkowych zdarzeń niż zamiarowa strategia…

…Podczas realizacji filmu staraliśmy się uniknąć nadmierniej dramatyzacji, wybierając drogę spójnego opisu wydarzeń i bezosobowej prezentacji rzeczywności. W tym tkwi siła tej kinematografii – w jej zdolności ukazywać prawdę w najnieoczekiwanych detalach. Te elementy nie są wyraźnie podkreślone, nie zostały specjalnie stworzone dla potrzeb kina, więc nie kłamią. To trudny szlak, ale postaraliśmy się go przebyć. Elementy stylu, zawarte w scenariu, zostały połączone z chronologiczną opowieścią o codziennych wydarzeniach; te na pierwszy rzut okazję nie ważne sprawy zdają się contenować w sobie większą prawdę i skryte znaczenia, niż coś sztucznie dodane. Tylko jeśli przyłożymy wysiłki, jesteśmy w stanie dostrzegć te znaczenia.

…Można powiedzieć, że w tym filmie przestrzeń i intuicja odgrywają kluczową rolę; elementy nieujawnioności i nieskończoności dają widzownikowi możliwość własnej interpretacji wydarzeń.

Andriej Stempkowski jest reżyserem, scenarzystą i producentem. Urodził się w Wilnie, studiował w Moskwie. Jego pierwszym wykszoleniem naukowym był dyplom zdobyty na Finansowej Akademii przy Rządzie Federacji Rosji (ukończył ją w 1999 roku). Po studiach pracował jako dziennikarz i fotografa w różnych moskiewskich publikacjach, brał udział w wielkich wystawowych projektach fotograficznych w Rosji i Europie. W 2005 roku zgłosił się na kursy dla reżyserów i scenarzystów i ukończył je w 2008 roku. W latach 2005–2008 zrealizował i producował kilka krótkometrażnych filmów, które brały udział w licznych festiwalach kinematograficzch. W 2007 roku jego film „Liza” wygrał międzynarodny konkurs filmu o prawach człowiek organizowany przez Instytut Goethea. W 2010 roku zrealizował swój pierwszy pełnometrowowy film „Odwrotne ruchanie”.