114 lat temu otworzono pierwszą w Rosji i Petersburgu stację „Pomocy nagłej”2 zdjęć

Pomoc medyczna nagła jest uważana za szczyt medycznego rzemiosła. Często od specjalistów z pomocy nagłej, ich wiedzy, umiejętności i osobowości zależy ludzkie życie.

Znak Krzyża Czerwonego na samochodach pomocy nagłej jest dawno już znany. Krzyż symbolizuje miłość chrześcijańską, a potrzeba udzielenia pomocy tym, którzy jej potrzebują, to jedno z najsilniejszych i najjaśniejszych ludzkich uczuć. I właśnie to motywowało osób, które brały udział w powstaniu usług pomocy nagłej.

W Rosji w XV–XVI wieku funkcjonowały przytułki. Tam umieszczano osoby słabych, rannych, obmrożonych oraz innych osób, które potrzebowały pomocy.

Protopotypem samochodu pomocy nagłej były wozy, na których w XVII wieku jeździli służbowcy bojara Fiodora Rtsichowa. Oni zbierali chorych na ulicach i transportowali ich do szpitala, który należał temu bojarowi.

Pierwsza stacja pomocy nagłej otworzono w Petersburgu 19 marca 1899 roku. Później, po I wojnie światowej, pojawiły się specjalizowane zespoły pomocy nagłiej oraz instytuty naukowo-badawcze. Najbardziej znany w naszym kraju jest Moskiewski Instytut Miasta Pomocy Nagłej im. Sklifosofskiego, który został otwarty w 1923 roku.

Ale głównie zasady zdrowia publicznego w Związku Radzieckim zostały ustalone już po ustanowieniu radzieckiej władzy. W ich fundamentach leżały bezpłatność, dostępność dla wszystkich, planowość oraz wykorzystanie osiągnięć nauki i techniki.

Mniejsze uzupełnienie: na terenie Rosyjskiej Imperii pierwsza stacja „Pomocy nagłej” pojawiła się w 1897 roku w Warszawie. Później takie same stacje otworzyły się w Kijowie i Rydze. Nieco później kolejna seria otwarczeń nastąpiła w Charkowie, Petersburgu i Odessie.