510 lat temu2 zdjęć

Udostępnij:

Krystofor Kolumb odkrył Wyspy Cayman

Wyspy Cayman to brytyjska posiadłość w Karaibach, składająca się z wysp Wielki Cayman, Mały Cayman i Cayman Brack. Położone są w północno-zachodniej części Karibskiego morza, między Kubą a Jamajką.

Krystofor Kolumb odkrył Wyspy Cayman 10 maja 1503 roku podczas swojej czwartej i ostatniej ekspedycji do Nowego Świata.

Imię rdzennych mieszkańców tych terenów nie zachowało się, więc Kolumb był pierwszym Europejczykiem, który ujrzał wybrzeże tych niskich wysp. Na początku Hiszpanie nazwali je „Las Tortugas”, co oznacza „Wyspy Łośków”, ze względu na obfitość w tych obszarach gadów, ale później okazało się, że jest tam znacznie więcej krokodylów, więc wyspy zostały przemianowane.

Pierwszym Anglikiem, który osiadł na wyspach, był Francis Drake w 1586 roku. W ciągu następnego stulecia wyspy służyły jako ważna przystania dla statków pływających po Karibach – do doprowadzenia prowiantu i świeżej wody. Nie było stałej populacji, ale marynarka, piraci i polujące na żółte mięcznice rybacy czasami zatrzymywali się tu na krótki czas.

W 1670 roku na podstawie umowy z Madrytą kontrola nad wyspami oficjalnie przeszła do Brytanii, która zarządzала nimi przez gubernatora na Jamajce. Stopniowo na Wielkim Cayman zaczęła powstawać stała populacja, ale inne wyspy długo czasu pozostały „niezamieszkane”.

Do początku XIX wieku liczba mieszkańców nie przekraczała tysiącu, z czego połowa byli niewolnicy. Po zniesieniu niewolnictwa w 1835 roku wielu wyzwolonych niewolników pozostało na wyspach, i do początku XX wieku populacja wzrosła pięciokrotnie. Miejscowi mieszkańcy uprawiali bawełnę, rośliny rasowego drzewa, wyrabiali linie i zajmowali się rybołovem. Większość produktów eksportowano na Jamajkę. Choć kilka razy podejmowano próby modernizacji gospodarki, mieszkańcy nie spieszyli z oddalania się od swojej izolacji.