1949 lat temu w Rzymie wybuchł straszny pożar.2 zdjęć

W nocy z 18 na 19 lipca 64 roku doszło do jednego z najstraszniejszych pożarów w historii Rzymu. Ogień rozpoczął się od sklepów znajdujących się na południowo-wschodniej stronie Wielkiego Cirku. Do rana większa część miasta była już objęta płomieniem.

Wielu wspaniałych świątyń, pałaców i publicznych budynków zmieniło się w ruiny; setki mieszkańców zginęły, a panika ogarnęła miasto. W tamte dni pojawili się plotki, że pożar został podpalony na rozkaz cesarza Nerona, który chciał „wyklizenić” stolicę przed dalszą wielką przebudową. Podobno, gdy cesarz usłyszał o pożarze, wyjechał w stronę Rzymu i z bezpiecznej odległości obserwował to, co się dzieje – w tym czasie nosił teatralny kostium, grał na lirze i deklamował wiersza o upadku Troji.

Pożar trwał pięć dni. Po jego zakończeniu okazało się, że cztery z czternaście dzielnic miasta zostały całkowicie zniszczone, a siedem innych odniosło poważne szkody. Neron udostępnił swoje pałace osób, które straciły domy, i podjął wszystkie niezbędne działania, aby zapewnić miastu żywność i uniknąć śmierci z głodu wśród ocalałych.

Niemniej jednak ludzie, ogromnie poranieni przez tę katastrofę, domagali się sprawiedliwości i wymagali karania winnych. Cesarz bez wahania obwinił w tym wydarzeniu najnowszej wtedy chrześcijańskiej społeczności w Rzymie, co doprowadziło do pierwszych prześlędzzeń chrześcijan w Cesarstwie Rzymskim.

Aby odbudować miasto, potrzebowano ogromnych środków. Dlatego prowincje imperium zostały obciążone jednorazowym podatkiem, co umożliwiło w stosunkowo krótkim czasie odbudowę stolicy. Na pamięć o pożarze Neron zainicjował budowę nowego pałacu – „Złotego Pałacu Nerona” – lecz on tak i nie został ukończony. Ten kompleks pałacowy do dziś pozostaje największym z wszystkich królewskich rezydencji w Europie, a na świecie ulega jedynie „Zakazanemu Miastu” – rezydencji chińskich cesarzy.