O samochodzie Zaporoszczec... 22 listopada 1960 roku z linii produkcji zakładu „Komunar” w Zaporozżu na Ukrainie (później przemianowanego na „Zakład Samochodów Zaporoszskich”) wyjechał pierwszy serийny samochód modelu „Zaporoszczec” – ZAZ-965. Wszkie wersje tego modelu charakteryzowały się maksymalną stopniem unifikacji elementów konstrukcji z wojskowymi (LuAZ-967) i cywilnymi (LuAZ-969) pojazdami marki „LuAZ”. Tak było dzięki temu, że silnik zaprojektowany specjalnie dla tego modelu okazał się 2 zdjęć

Samochody modelu „Zaporoziec” wyróżniały się maksymalną stopniem unifikacji pod względem elementów konstrukcji i zamiennych części z wojskowymi (model LuAZ-967) oraz cywilnymi (model LuAZ-969) pojazdami marki „LuAZ”. Taka jednolikowość wynikała z faktu, że silnik zaprojektowany specjalnie dla tego modelu okazał się na tyle udany, że zainteresował także wojska. W Związku Radzieckim samochód „Zaporoziec” cieszył się popularnością ze względu na swoją relatywną taniwość – kosztował w dwie razy mniej niż samochody marki „Zhiguli” i w trzy razy mniej niż „Wolga”. ZAZ był jedynym producentem w Związku Radzieckim, który wyprodukował również modele z zmienionymi elementami konstrukcji dostosowanymi do potrzeb osób niepełnosprawnych. Takie wersje samochodów wśród ludu nazywano „inwalidkami” i distribuowano je przez organy socjalnego zabezpieczenia osobom z różnymi formami niepełnosprawności.

Niezależnie od częstych żartów na temat tylniej konfiguracji silników w samochodach modelu „Zaporoziec”, należy zaznaczyć, że w okresie powstania obu generacji tego modelu – na koniec lat 50. XX wieku – takie rozwiązanie konstrukcji było bardzo popularne na całym świecie, w tym także w Stanach Zjednoczonych i Europie. Praktycznie każda generacja samochodów modelu „Zaporoziec” miała swoją własną nazwę: model ZAZ-965 ze względu na swój charakterystyczny kształt karoserii był nazywany „grzbietatym”, a następne modele serii ZAZ-966 i ZAZ-968 z powodu wyступающих po bokach elementów konstrukcji, odpowiedzialnych za zasysanie powietrza, były zwane „uszatymi”. Kiedy na modelie ZAZ-968M te elementy konstrukcji zostały usunięte, samochód natychmiast otrzymał nową nazwę – „mydelnicą”.

Ciekawym faktem jest to, że głównym prototypem modelu ZAZ-965 był samochód Fiat 600, przynajmniej pod względu na ogólny design karoserii, a także częściowo – w zakresie niezależnej sprężynowej tylniej zawieszenia, układu kierowania i transmisji.

Silnik samochodu modelu „Zaporoziec” należał do bardzo rzadkich w świecie motoryzacji typów – był czterocylindrowym, V-formy, z powietrznym chłodzeniem i umieszczonym zazadu. Samochód posiadał dwie drzwi, które otwierali się do środina pojazdu. Drzwi tyłu i przednie szyby były wzajemnie zamiennymi. Wyprodukowano również eksportowe wersje tego samochodu (w tym także z kierownicą po prawej stronie, dla krajów trzeciego świata, gdzie ruch jest na lewej stronie drogi), takie jak ZAZ-965Э, ZAZ-965АЭ, ZAZ-966Э, ZAZ-968Э i ZAZ-968АЭ. Te eksportowe wersje charakteryzowały się lepszymi jakościami obsługi użytkownika.

W sumie, od roku 1960 do 1994 roku na zakładzie ZAZ zostało wyprodukowano ponad 3 miliony samochodów modelu „Zaporoziec”. Po rozpadzie Związku Radzieckiego, w warunkach ogólnej ekonomicznej krize, produkcja tego samochodu została przerwana w 1994 roku. W ostatnich latach kolekcyjniści rzadkich samochodów zaczali kupować egzemplary modelu „Zaporoziec”; na przykład cena samochodu model ZAZ-965 z charakterystycznym „grzbietatym” kształtem karoserii może wynosić około 3000 euro.