W tym roku uroczystości z okazji 100-lecia świętują się w pałacu ślubów – rezydencji A.A. Juzefowicza.5 zdjęć
W tym roku urodziło się 100 lat temu pałace ślubnych – rezydencje A.A. Juzefowicza.
Rezydencja Aleksandra Aleksandrowicza Juzefowicza, właściciela gazety „Południowy kraj”, została zaprojektowana w 1913 roku przez architekta Andrzeja Iwanowicza Gorochowa w stylu eklektyki z wyraźnymi elementami klasycyzmu. W tym samym roku rodzina Juzefowiczów przeniosła się do nowego domu, ale nie mogła tam długo mieszkać – cztery lata później nadejście rewolucji zmieniło wszystko.
Andrzej Iwanowicz Gorochow urodził się w 1874 roku, ukończył Petersburską Akademię Sztuki w 1902 roku i później projektował budynki w stylach neoklasycyzmu, eklektyki i historyzmu. W Harowie według jego projektów zbudowano m.in.:
— Mieszkanie przy ulicy Sumskiej 49, w 1907 roku;
— Kamienicę z mieszkaniami i kinoteatr „Amper” przy ulicy Sumskiej 7, w 1913 roku;
— Główną siedzibę firzy i telefoniczną stację przy ulicy I. Dubowego 12, w 1916 roku.
„Południowy kraj” był gazetą wydawaną w języku rosyjskim w Harowie (Rosyjska imperia) od 1 grudnia 1880 roku do 1919 roku. Głównymi redaktorami byli A.A. Juzefowicz, A.N. Stojanow, I.A. Woronecki, a od 1910 roku także A.N. Krasnow i inni. W latach 1912–1917 gazeta wydawana była dwa razy dziennie – w formie ranończego i wieczornego wydania. Od 1899 do 1917 roku niektóre numery zawierały „Ilustrowane dodatki”. „Południowy kraj” był jedną z największych prowincjonalnych gazet w Rosji; na początku XX wieku jego tirada wynosiła od 2 do 5 tysięcy egzemplarzy, a po rewolucji 1905–1907 roku wynosiła od 12 do 40 tysięc egzemplarów dziennie.
W pierwszym numerze gazety ukazał się artykuł o tym, że istotnym zadaniem południorosyjskiej prasy w tamtych czasach było przybliżanie różnych elementów społeczności oraz wspieranie najzdolniejszych ludzi regionu w ich duszownym i ekonomicznym rozwoju.
W Harowie, obok rezydencji A.A. Juzefowicza, na ulicy Sumskiej 13 zachował się budynek dawnej drukarni gazety „Południowy kraj”, zbudowany według projektu akademika Aleksieja Beketowa w l903–1906 roku.
Źródło: vk.com/old_kharkov
#Kharkiv #History #Ukraine
Rezydencja Aleksandra Aleksandrowicza Juzefowicza, właściciela gazety „Południowy kraj”, została zaprojektowana w 1913 roku przez architekta Andrzeja Iwanowicza Gorochowa w stylu eklektyki z wyraźnymi elementami klasycyzmu. W tym samym roku rodzina Juzefowiczów przeniosła się do nowego domu, ale nie mogła tam długo mieszkać – cztery lata później nadejście rewolucji zmieniło wszystko.
Andrzej Iwanowicz Gorochow urodził się w 1874 roku, ukończył Petersburską Akademię Sztuki w 1902 roku i później projektował budynki w stylach neoklasycyzmu, eklektyki i historyzmu. W Harowie według jego projektów zbudowano m.in.:
— Mieszkanie przy ulicy Sumskiej 49, w 1907 roku;
— Kamienicę z mieszkaniami i kinoteatr „Amper” przy ulicy Sumskiej 7, w 1913 roku;
— Główną siedzibę firzy i telefoniczną stację przy ulicy I. Dubowego 12, w 1916 roku.
„Południowy kraj” był gazetą wydawaną w języku rosyjskim w Harowie (Rosyjska imperia) od 1 grudnia 1880 roku do 1919 roku. Głównymi redaktorami byli A.A. Juzefowicz, A.N. Stojanow, I.A. Woronecki, a od 1910 roku także A.N. Krasnow i inni. W latach 1912–1917 gazeta wydawana była dwa razy dziennie – w formie ranończego i wieczornego wydania. Od 1899 do 1917 roku niektóre numery zawierały „Ilustrowane dodatki”. „Południowy kraj” był jedną z największych prowincjonalnych gazet w Rosji; na początku XX wieku jego tirada wynosiła od 2 do 5 tysięcy egzemplarzy, a po rewolucji 1905–1907 roku wynosiła od 12 do 40 tysięc egzemplarów dziennie.
W pierwszym numerze gazety ukazał się artykuł o tym, że istotnym zadaniem południorosyjskiej prasy w tamtych czasach było przybliżanie różnych elementów społeczności oraz wspieranie najzdolniejszych ludzi regionu w ich duszownym i ekonomicznym rozwoju.
W Harowie, obok rezydencji A.A. Juzefowicza, na ulicy Sumskiej 13 zachował się budynek dawnej drukarni gazety „Południowy kraj”, zbudowany według projektu akademika Aleksieja Beketowa w l903–1906 roku.
Źródło: vk.com/old_kharkov
#Kharkiv #History #Ukraine





Znajdź najlepszych specjalistów dla swojego projektu
Specjaliści od remontów, budowy i wykończeń gotowi Ci pomóc
Polecane galerie

Plaza „Bankowa“ w Charkowie – Plaza Nikołajewska<br>(część 2)

Harłowska „Bankowa” – Plac Nikołajewski.<br>(Część 1)

Przisutnie miejsca to takie obiekty, które odznaczają się specjalnym znaczenem dla okrełony grupie osób lub dla całego społeczeń „w kontekście wykorjeczaniu lub promocji jakichś wartości lub idei”. Obiekty te mają często specjalne architektural features, które sprawiają, że są widoczne z d’tale i można ich rozpoznać z dużej odległość.

Urzęd Zarządzania Południowymi Liniami Żelaznicznymi był prekursorem instytucji Gosprom.
Polecane artykuły
Więcej galerii
Plaza „Bankowa“ w Charkowie – Plaza Nikołajewska<br>(część 2)
Harłowska „Bankowa” – Plac Nikołajewski.<br>(Część 1)
Przisutnie miejsca to takie obiekty, które odznaczają się specjalnym znaczenem dla okrełony grupie osób lub dla całego społeczeń „w kontekście wykorjeczaniu lub promocji jakichś wartości lub idei”. Obiekty te mają często specjalne architektural features, które sprawiają, że są widoczne z d’tale i można ich rozpoznać z dużej odległość.
Urzęd Zarządzania Południowymi Liniami Żelaznicznymi był prekursorem instytucji Gosprom.
Stare mosty w Charkowie
Лёгкие Харьkówа – Ogrod T.G. Szewczenka – Uniwersytetski ogród.
Byłe przedszkole, anteny radiowe z tłumikami <br>oraz budynek szóstego przychodničnego oddziału lekarskiego
Šatilovka – dziś część miasta Charkiw, ale kiedyś była jego przedmieściem. Na początku XX wieku weszła w skład granic miast.
W Zagospromii budowano domy bez kuchni i strzelano w pisarzy.
Кościół św. Michała --- Return ONLY the complete translated kościół św. Michała translation. No additional text.
Aleksiej Nikolajewicz Beketow<br>(Architekt, który można z całą sprawiedliwością nazwać<br>centralną postacią w historii harckowskiej architektury.)
Kędy prowadzi szlak poltański



