Historia Kościoła w Oziernyje7 zdjęć

Zgodnie z ludowymi przekazami, obraz Świętej Bogorodzicy Ozerianskiej (Odigitrii) został znaleziony w okolicy wsi Ozeriany, która znajduje się w odległości trzech kilometrów od Merefy. To wydarzenie nastąpiło w czasie tatarskich napaści na Ukrainę w XVII wieku. W miejscu tego cudownego objawienia obrazu szybko zbudowano kościół, a na tym świętym miejscu zaczęł płynąć źródło czystej wody. W 1711 roku w pobliżu wsi Ozeriany powstał męski klasztor, który został zamknięty w 1787 roku.
\n
\n\nIkoona jest przenoszona do tego kościoła 30 (13) września, w przeddzień świątynnego święta klasztoru Pokrowskiego, na zimę, a powraca 22 (5) kwietnia, w przeddzień świątynnego święta w klasztorze Kuriażskim, gdzie znajduje się od roku 1797.
\n
\n\nMiejsce spotkania miejskiej duchowności z mnichami z klasztoru Kuriażskiego oraz przekazania ikony zostało oznaczone kaplicą, w której odbywały się modlitwy. Kaplica, znajdująca się na dawnej granicy miasta (obecnie na rogu domu nr 118), została wzniesiona w 1847 roku. W 1874 roku w przebudowanej kaplicy zainstalowano ołtarz, ale regularne nabożeństwa w nowym kościele (w niedziele i święta) zaczęły się odbywać dopiero od końca lat 80. XIX wieku przez mnichów klasztoru Pokrowskiego, którzy opiekowali się tą świątynią.
\n
\n\nOd maja 1889 roku kościół oficjalnie stał się parafialnym i przeszedł w ręce diecezjalnego zarządu ds. opieki nad kościołami. W 1890 roku ten zarząd zwrócił się do diecezjalnego architekta V. H. Nemkina z prośbą o tymczasowe rozszerzenie kościoła oraz o przygotowanie projektu budowy nowego kościoła. 24 czerwca 1892 roku zostało wmurowane fundamenty nowej świątyni, a jej budowa została zakończona dziewięć lat później, 23 września 1901 roku. Kościół zbudowano z czerwonego, nieociekowanego cegły w ekletycznych formach w stylu bizantyjsko-ruskim. Później świątynia została poddana gruntownej przebudowie według projektu nowego diecezjalnego architekta V. N. Pokrowskiego.