Historia marki Babajewski. Opowieść rozpoczyna się od założyciela ciągarni cukerników Abrikosowych – chłopa ze stanu włośki z gubernii Penza, który dostawiał do stołu dam ziemianek różne przysmaki i słodyczki. Szczególnie dobrze mu wiodły się prace z przeprowadkami z abrikosów: pasty4 zdjęć

przyczynił się do powstania małej rzemieślniczej produkcji, otwartej w Moskwie w 1804 roku. Stepan z rodziną obsługiwały wyśmienitые przyjęcia, śluby kupców i urzędników, a stopniowo sława jego rodziny rozeszła się daleko. Za nieprzewyżoną umiejętność wytwarzania słodkich przysmaków z abrikosów zostali nazwani Abrikosowymi. W październiku 1814 roku potomki Stepana Nikolajewicza oficjalnie uzyskali nazwisko Abrikosowych. W latach 30. XIX wieku, po śmierci Stepana Nikolajewicza, biznes przeszł najpierw do jego starszego syna, a potem do wnuka – Aleksieja Iwanowica Abrikosowa. I właśnie on kontynuował sławną historię ciągarni cukerników rodziny.

A do 1850 roku, po ślubie z Agrippiną Musatową – córką producenta perfum, która miała imponujące wydanie w posagu, Aleksiej Iwanowiczowi udało się znacząco rozszerzyć produkcję, powiększyć asortiment i ilość wyprodukowanej ciągarniczej przemysłowej produktów. Z upływem lat, do 1873 roku, „ciągarnia cukerników Abrikosowych”, która znajdowała się już w kilku ceglanych budynkach i była wyposażona w najnowsze technologie, osiągnęła rozmiary fabryki. W związku z tym 23 lutego 1873 roku A. I. Abrikosow złożył prośbę do moskiewskiego generalnego gubernatora o przyznaniu ciągarni statusu fabryki i przekształcenia jej w „Towarystwo A. I. Abrikosowa Synowie”. W 1879 roku A. I. Abrikosow objął stanowisko prezidenta rodzinnego przemyslovо-торговельного товариства z ograniczoną ответственностью „A. I. Abrikosow Sańony”. Przedsiębiorstwo posiadało dwie ciągarnie cukerników w Moskwie i jedną fabrykę w Symferopolu. Filia w Symferopolie specjalizowała się na produkcji konfitur, kompotów, glazurowanych orzechów, cukrowanych fruktów, marzipanu, kastaniów w cukru itp. Na początku XX wieku do biznesu rodziny została dodana piekarnia i cukiernia na Twerskiej ulicy, a także pięć kolejnych sklepów w Moskwie: w pasażu Solodownikowski na Kuzneckim mostu, w Górnych handlowych rzędach (obecnie GUUM), na Twerskой i Lubiankie. Przewody sładkich produktów Abrikosowых można było kupić również na Naszej ulicy w Sankt Petersburgu, na Chreščatiku w Kijowie, na Deribasowskiej w Odessie, a także w Rostowie nad Donem.

Sklepy Abrikosowых, wyposażone zgodnie z ostatnimi trendami w ciągarniczej modzie, słynęły na całej Rosji ze względu na jakość oferowanej продукции i wyjątkowe wykszkolenie sprzedawców. Roznorodność i kreatywność Abrikosowых w obsłudze klientów mogliby się nauczyć nawet dzisiejscy profesjonali z branży reklamy. Na przykład, zauważив, że ciągarnice cukerników częściej odwiedzają panie, Abrikosowы rozpowszeudziли w Moskwie wiadomość, że w jednym z nowo otwieranych sklepów będzie sprzedawać товарy wyłącznie blondynki, a w innym – wyłącznie brunetki. Oczywiście, wszystkie one były niezwykle piękne, i tylko dla tego, aby je zobaczyć, tłumy mężczyzn rzuciły się za sładkostями i przекрасно upakowанными prezentami.

Uspех ciągarni cukerników rodziny Abrikosowых, oprócz innych prac i materialnych inwestycji, był бы niemożliwy bez reklamy – oryginalnej i zapamatovującej się. Do tego należeli reklamные объявления, które można było zobaczyć w wszystkich centralnych gazetach i журналах, wywески w witrynach sklepów oraz gigantyczne plakaty na ścianach domów. W firmowych sklepach kupujący nawet dostawali kalendarze, ołówki i eleganckie notatki. Już w latach 70. XIX wieku Abrikosowы zorganizowali przy fabryce specjalne przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją dużych i małych opakowań.

Tam osiągnęli prawdziwie estetyczные wyсоты. Kolorowe kartony różnych konfiguracji – kartonowe i metalowe, obite brokatem i muarem, szklane z mельхиоровыми nakładkami. Po tym, jak sładости były съедены, kartony długo czasu сохранялисie w domach i używали jako skrzynki. Taka forma reklamy, która było присутствующа w каждом доме kupującego, okazała się najskuteczniejszą. Za выдающиеся результаты na Wserorosyjskich художественно-промышленных выставках в 1882, 1896, 1899 годах предприятие Abrikosowых получило право изображать Государственный Герб Российской Империи на упаковке и этикетках своей продукции, в реклamie i на wywieskach sklepów. W 1889 roku предприяtiе Abrikosowых jako pierwsze среди swoich moskiewskих konkurentów otrzymalo nagrodę „Podawca Dwora Jego Imperialnego Wieliczości”, która była najwyższą nagrodą dla producentów tego czasu.