Pod błogosławieniem cara Aleksandra I w lipcu 1819 roku z Kronstadtu wystartowała pierwsza rosyjska ekspedycja do Antarktydy. Na czele został postawiony kapitan drugiego rangu Faddej Faddejewicz Bellingshausen, a pod jego dowództwem znajdował się trzymastowy szлюp „Wostok“.4 zdjęć

Tenant Michał Pietrowicz Lazarew był kapitanem szлюpu „Mirny“. Zadanie, które postawiono tym doświadczonym morskim podróżnikom, było bardzo poważne – należało za wszelką cenę dotrzeć jak najbliżej do bieguna południowego, „odkrywając na drodze nieznane ziemi“. Sześć miesięcy po wyjściu w morze, 27 stycznia 1820 roku, oczekiwany południowy kontynent w końcu ukazał się odkrywców. Biegun południowy prezentował się im jako warstwa lodu, porośnięta lodowymi wzgórzami. Aby mieć pewność swojego odkrycia, Bellingshausen podjął trzy próby dotarcia do samej ziemi; statki obejšły niemal cały kontynent, ale nie udało się wybrać na brzeg. Cała podróż trwała 750 dni.

Nieustępliwość morskich podróżników umożliwiła osiągnięcie wyjątkowych wyników – odkryto 28 wysp w południowych morzach oraz dotychczas nieznany brzeg kontynentu. Ekspedycja Bellingshausena można zasadniczo uznać za jedną z najważniejszych i najtrudniejszych, jakie kiedykolwiek zostały przeprowadzone.