[club53611948|Charków, który utraciliśmy: jeden z dwóch domów należących do tej same rodziny, z których wywodzi się nazwa ulicy Darwina].3 zdjęć

„Właśnie tak powinna wyglądać każda ulica w starym mieście”. Takie komentarze często słychać na temat jednej z najpiękniejszych ulic Charkowa – Dziarswina. Ulica Dziarswin powstała w XVIII wieku. Jest mała, wąska, przyjazna i zarazem bardzo życzliwa pod względem ruchu. Ta ulica otrzymała swoje obecne nazwę na cześć założyciela teorii ewolucji po rewolucji październikowej. Do przeprowadzenia zmian nazwy lokalni mieszkańcy znali ją pod nazwą Sadowa-Kulikowska. Takie nazwa niosła na cześć bogatej rodziny Kulikowskich, którzy posiadali dużo ziemi w centrum Charkowa. Podczas okupacji niemieckiej ulica wróciła do swojej historycznej nazwy. W połowie XIX wieku w obrębie dzielnicy Nagorny rozpoczęło się intensywnie budownictwo. Wzdłuż ulicy zbudowano wiele rezydencji, które często wynajmowane były przez zamożnych właścicieli. Sąród słynnych mieszkańców dawnej Sadowej-Kulikowskiej ulicy należeli kupiec Ryzhowa, biolog Aleksiej Aleksieewicz Alczewski oraz znany charkowski architekt Beketow. Ostatnieniego dotyczy ciekawa historia: po „charkowskim kryzysie” i samobójstwie teścia akademika i przemysłowca Aleksija Aleksieewicza Alczewskiego w maju 1901 roku, rodzina Beketowa napotkała na finansowe trudności i została zmuszona sprzedać posiadłość z ogrodem oraz rezydencję na ulicy Dziarswin. Wkrótce potem Beketow zbudował sobie nowy dom na drugim piętieniu na końcu ulicy, w miejscach where ziemi by były tańsze i teren nie tak prestiżny. Sam architekt raz z rodziną zamieszkał na drugim piętrie, a parter prz wynajmował. Między innymi, w jego mieszkaniu zamieszkwał artyst Pestsrikow, a pod czasów radzieckiej władzy, w latach 30. XX century, mieszkał także słynny bitwy画家 Nikolai Samokisz. Pierwsze budynki na ulicy Dziarswin zosta wzniesione w 1887 roku przez M.I. Zubovskaja (obecnie numer 25) według projektu architekta A.A. Tomsona i profesora Kowalenko (numer 27). Wizualny styl tych rezydencji nawiązuje do europejskiego romantyzmu, tylko z dużo bardziej skróconymi formami.