Przyczyny powstania trilogii Władca Pierściorów7 zdjęć

Przyczyny powstania trilogii Władca PierściorówJ.R.R. Tolkien z początku wcale nie zamierzał pisać kontynuację do książki „Hobbit” (w istocie tak i jest), dlatego po niej ukazały się zupełnie inne dzieła. Były to baśnie „Roverandom” i „Farmer Giles z Hamu”. Największy wpływ na Tolkiena miały I wojna światowa oraz późniejsza industrializacja Anglii. Serce jego tęskniło za zniszczoną, według niego, ojczyzną. Dlatego celem autora było stworzenie angielskiego eposu. Jako filolog z Oksforda, znający średniowieczną mitologię Północnej Europy, Tolkien zapoznał się ze staroskandynawskimi, staroangielskimi i średniowiecznymi angielskimi tekstami. To stało się źródłem inspiracji dla stworzenia „Władcy Pierściorów”.

Książka została zaczęta w 1937 roku i była raczej kontynuacją nieopublikowanego „Silmarillionu” niż „Hobbita”. Pierwszy rozdział napisano od razu, ale autor długo zastanawiał się nad powodem zniknięcia Bilba oraz rolą pierścia władzy. Na początku planowano, że Bilbo wyjedzie w kolejną podróż w poszukiwaniu nowych skarbów, ale kiedy przywołano do pamięci ten pierściek, postanowiono opowiadać historię właśnie o nim. Starzy hobbiti już nie pasowali na rolę głównych bohaterów – byli zbyt komiczni. Nie można było też wymyślać historii o ich synach, ponieważ w poprzednich opowieściach Bilbo był bez żony i dzieci. Dlatego Tolkien postanowił opisać życie swojego bratanka Froda Bagginsa, ponieważ w starogreckich legendach często to właśnie bratanki dostawali magiczne artefakty. Pracę nad powieścią prowadził powoli i uważnie; pierwszym czytelnikiem napisanych rozdziałów był jego syn Christopher.

Historia została zakończona w 1948 roku, ale cały następny rok upłynęło na redagowaniu tekstu. Książka została wydana w latach 1954–1955 ze względu na długotrwające prace nad mapą Środkowego Ziemia. Ponadto została wydana w 6 częściach, ponieważ po wojnie wystąpiły problemy z dostępnością papieru. Później te części zostały połączone w jedną całość.

W sprawie nazwy ostatniej książki autor i wydawcy mieli różne opinie: autor proponował nazwać ją „Wojna o pierściek”, a wydawcy postanowili zatytułować ją „Powrót króla”. Książka zdobyła swoją sławę dopiero w 1960 roku, gdy została wydana przez wydawnictwo Ballantine Books. Wkrótce potem „Władca Pierściorów” stał się prawdziwym kulturowym fenomenem.

W naszym kraju ta książka po raz pierwsie pojawiła się w 1976 roku w tłumaczeniu A.A. Gruzberga, a najbardziej znani tłumacze zostali A.A. Kistjakowski i W.S. Murawjow.