Kto wymyślił sałatkę pod szubą? Przypuszcza się, że autorem tego przysmaku był kupiec Anastas Bogomilow, właściciel popularnych restauracji i kawiarni w Moskwie. W okres rewolucji goście w jego lokalach często pijali się, zaczynali gorącznie dyskutować o losie ojczyzny i… oczywiście, doszło do bójek, podczas których nie uniknęło się rzucań tacami, szklankami oraz niszczenia mebli. Wtedy Anastasowi wpadła w głowę genialna idea stworzenia ludowego sałatku, który byłby doskonałym przystawkiem i sym2 zdjęć

Podczas rewolucji goście w restauracjach Anastasa często pijali się i wdawali się w bójki, co skutkowało niszczeniem mebli. Wtedy Anastas wpadł na pomysł stworzenia sałatku, który miał być zarówno przystawką, jak i symbolem jedności narodu. Głównym ingrediencją był śledź – ulubiona przekąska proletariatu – do którego dodano cebulę, kartofel i marchew, a na koniec warstwę buraka. Aby podkreślić sprzeciw wobec wrogów Radzieckiej Republiki, sałatkę zaserwowano z francuskim majonezem. Efekt był natychmiastowy – goście chętnie jadali tę przekąskę, co doprowadziło do zmniejszenia liczby bójek.

Nazwę tego wspaniałego sałatku nadano „Śowinizmowi i Upadkowi – Bojkot i Anafema” lub prościej „Š. U. B. A.”. Później nazwa autora receptu na najpopularniejszy sałatkę została zapomniana, a sam przysmak zaczęto nazywać po prostu „Śledź pod szubą”. Największą porcję tego sałatku – 305 kg długości 7 metrów – przygotowali pięciu kucharzy wraz z pomocnikami w Muzeum Świata Oceanów w Kaliningradzie podczas święta śledzia. I oczywiście, została ona wszystka zjedzona! Ciekawe jest również to, że słynna fraza Ippolita z filmu Eldara Riazanskiego „Ironia losu albo Lekki parom!” – „Co za obrzydłość jest ta wasza śledź!” – po wydaniu filmu sprawiła, że śledź pod szubą stał się popularniejszym niż inne przysmaki.