Budowa Wieży Eifela. Paryż. Francja. Lata 1887–18899 zdjęć

W styczniu 1887 roku Eiffel, państwo i miasto Paryż podpisali umowę, zgodnie z którą Eiffel otrzymał w osobiste użytkowanie prawo wynajęcia wieży na okres 25 lat, a także została przyznana finansowa subwencja w wysokości 1,5 miliona złotych franków, stanowiąca 25% wszystkich kosztów budowy wieży. 31 grudnia 1888 roku w celu zabezpieczenia brakujących środków utworzono spółkę akcyjną z kapitałem ustalonym na 5 milionów franków. Połowa tej sumy pochodziła ze środków wpłaconych przez trzy banki, a druga połowa stanowiła osobiste fundusze Eiffela.
Śródtki na budowę w końcu wyniosły 7,8 miliona franków. Wieża się opłaciła podczas okresu trwania wystawy, a jej dalsza eksploatacja okazała się bardzo dochodowym biznesem.

Budowy prowadzili 300 pracowników przez okres dwóch lat, dwóch miesięcy i pięciu dni (od 28 stycznia 1887 roku do 31 marca 1889 roku). Rekordowe tempo budowy było możliwe dzięki projektom wyjątkowo wysokiej jakości, zawierającym dokładne wymiary ponad 18 038 metalowych elementów, które składały się z 2,5 miliona nakładek.