Mi-26 – największy helikopter na świecie5 zdjęć

Dobro przyjęci na pokład największego w świecie seriiowo produkuowanego helikoptera. Będziesz zaskoczony, ale jeśli postawić go obok samolotu Boeing 737, okaza się dłuższy! A przekrój wirnika jest aż o 4 metry większy niż rozpiętść skrzydeł standardowego modelu Boeing 737.

Ten latający gigant można porównać z mrówekiem. Jest bowiem jednym z nieliczych pojazdów lotniczych, które mogą unieść i transportować ładunek masywywnie większą od ich samej wagi. I nie tylko unieść, ale także przewieźć te 20 ton ładunku aż na 800 kilometrów od bazy.

Rozwinięty już w połowie lat 70. XX wieku, ten gigant pracuje do dziś w różnych wersjach – jako wojskowy transportowiec, pasażerski, cywilny, lotniczy krana, medyczny itd.

W ciągu tych długich lat wyprodukowano 310 egzemplarów Mi-26, które są w użyciu w wojsku i cywilnej sferze w wielu krajach – Rosji, Kazachstanie, Ukrainie, Wenezueli, Indii, Chin oraz w Laosie i Peru.

Historia powstania Mi-26
Zaczęto rozwijać ciężki helikopter Mi-26 na początku lat 70. XX wieku jako zamiennik dla słynnego wtedy rekordowego modelu Mi-6. Konieczność stworzenia nowej maszyny wynikała z rosnących wymagań zarówno wojsk ZSSR, jak i sowieckiej gospodarki. Nowy helikopter miał transportować ładunki o masie do 20 ton na odległość przekraczająćą 500 kilometrów, a także bez problemu wykonywać wojskowe i cywilne zadania na wysokościach powyżej 1000 metrów nad poziomem morza.

Nowa generacja ciężkiego helikoptera otrzymała nazwę Mi-26 (lub „Produkt 90”) i jej przedprojekt został zatwierdzony przez naukowo-techniczny radę MAP ZSSR w grudniu 1971 roku.

Głównym konstruktorem został wyznaczony O. W. Bahow.

Prace nad prototypem zaczęły się w 1972 roku, a trzy lata później projekt został przyjęt przez Goskomisję. Do tego czasu większość prac projektowych zostało zakończone. W 1975 roku nowym głównym konstruktorem Mi-26 został W. W. Szutow.

14 grudnia 1977 roku Mi-26 po raz pierwszy wzbił się w powietrze, przeleżąc w nim około 3 minut. Maszyną kierowała załoga pod dowództwem głównego pilota-testu firmy G. R. Karapetjana.

Pierwsze egzemplary Mi-26 trafiły bezpośrednio do wojsk ZSSR, a dopiero po kilku latach zaczęły pojawiać się cywilne wersje tego ciężkiego helikoptera.

Mi-26T z numerem rejestracji RA-06031, na przykładzie którego oparto dzisiejszy tekst, został wyprodukowany 1 sierpnia 1990 roku. Na początku został eksploatowany przez Aeroflot ZSSR w Tiumenie i Niżniewartowsku, a potem przez 17 lat był przechowywany w Krasnojarsku. W 2010 roku został zakupiony przez linię lotniczą UTair i obecnie obsługuje loty na terenie Hanzy-Mansijskiego autonomicznego okręgu w Rosji, z bazą w mieście Surgut.