Dom z małym więzieniem, które „wzięło udział”<br>(tłumaczenie Worobiewa, część 2)8 zdjęć

Dom z małym więzieniem, „udziałujący”
(przekład Worobijowa, część 2)

Jedna z najstarszych dzielnic Charkowa – piękny i cichy zaułek, gdzie do dziś zachowała się nawet kostka na drodze. Nazwano go na cześć wybitnego uczonego-anatoma, absolwenta Charkowskiego Instytutu Medycyny, zdobytego profesora Związku Radzieckiego i akademika Ukrainie Środkowo-Zachodniej Władimira Worobijowa.
Właśnie on był autorem pierwszego sowieckiego „Atlasu anatomii człowieka” i w tragicznym roku 1937 zorganizował jedyny na świecie Muzeum rozwoju człowieka. Ponadto Worobijow jest znany jako twórca i bezpośredni uczestnik procesu balsamowania ciała inspiratora Październikowej rewolucji z 1917 roku oraz twórcy Związku Radzieckiego Władimira Uljanowa-Lenina.

Zaułek Worobijowa jest w istocie rówieśnikiem Charkowa. Od chwili powstania, na koniec XVII – początek XVIII wieku, był drogą, którą wodę z wodospadu w Belgorodzie transportowano do dzielnicy Nagornyj; wodospad znajdował się na brzegu rzeki Charków, w miejscu dzisiejszej ulicy Szewczenko. Stukot wozów ciągnących wodę rozbrzmiewał po całym okolicy, dlatego aż do początku XX wieku zaułek zwano Skrypnickim.

W 1954 roku zaułek otrzymał swoją obecną nazwę na cześć Władimira Worobijowa. W odróżnieniu od wielu innych przypadków, ta zmiana nazwy jest uzasadniona: w kobiecym medycynskim instytucie, jedna z jego budynków znajdująca się w tym zaułku, pracował słynny sowiecki uczony.
W 2008 roku zupełnie zapomniany i zaniedbany zaułek Worobijowa wybrała jako lokalizację dla zdjęć ekipa „Mosfilma”. Tam zaczęto filmować film o słynnym sowieckim fizykule Lewie Landau. Według scenariusza w zaułku wywrócił się wywrotek z kapustą, którą potem lokalni mieszkańcy całą noc rozwożili po domach. Następnego dnia przyjechali filmowcy, by zabrać „rekwizyt”, i nie mogli zrozumieć, co stało się z całym tym zbiorem warzyw.

Według miejscowych mieszkańców to nie był najgorszy filmowy incydent, jakiego musieli doświadczyć.

Kobieta nie rozumie, dlaczego ich zaułek cieszy się taką popularnością wśród artystów, szczególnie malarzy.

Oсобое внимание zasługuje dom nr 5, znajdujący się niemal na początku zaułka. W okresie przedrewolucyjnym należał dodatkowemu sądowi świadczącemu Eduardowi Faistowi, który zajmował się sprawami nieletnich przestępców. Trudno sobie wyobrazić, że w tak pięknym, bogato zdobionym budynku znajdowało się małe więzienie… Sędzia tam trzymał tych nieletnich przestępców.

Źródło: 057.ua
#1stolica_history