Urzęd Zarządzania Południowymi Liniami Żelaznicznymi był prekursorem instytucji Gosprom.3 zdjęć
Biuro Zarządu Południowych Dróg Żelaznych – przedwieśnik Gospromu.
To monumentalne budowło zaprojektowano przez akademika architektury A. Dmitriewa i architekta D. Rakitina, a budowę nadzorował inżynier P. Rottert. Budowa takiego wielkiego gmachu, który dzieli Plac Przystanek na dwie części i który do dziś imponuje swoimi rozmiarami, trwała zaledwie dwa lata – od 1912 do 1914 roku.
Jego powstanie było niezbędne: wcześniej centralny zarząd kolei znajdował się w 19 wynajętych budynkach, co znacznie utrudniało skoordynowaną pracę oddziałów, a wtedy kolej była ogromnym przedsiębiorstwem z dziennym obrotem wynoszącym 62 miliony rubli.
Budowla w stylu neoklasycyzmu była w momencie swojego ukończenia jedną z największych w Charkowie. Zewnętrzna część składa się z czterech sześciopiętrowych korpusów; w środku znajdują się dwa poprzeczne i jeden podłużny korpus, tworzące sześć wewnętrznych dziedzińców. Łączna powierzchnia budowli przekracza 30 tysięcy metrów kwadratowych; wysokość pomieszczeń wynosi od 3,8 do 4,3 metra. Kąty budowli są zaokrąglone, a wejście główne ozdobione parą kolumn i dużymi arkami. W specjalnym korpusie umieszczono archiw, zbudowany z nietopiących się metalowych konstrukcji; na jego wycięcie zostało wykorzystano około 15 milionów cegieł.
Ciekawe jest to, że dokładnie z tej budowli rozpoczęła się kariera wybitnego inżyniera Pawła Pawłowicza Rotterta (1880–1954). Po ukończeniu Petersburskiego Instytutu Inżynierii Lądowej w 1911 roku już trzy lata później zrealizował swój pierwszy duży projekt – Biuro Zarządu Południowych Dróg Żelaznych. Jego wybitne profesjonalne osiągnięcia znalazły zastosowanie także pod czasów radzieckiej władzy:
1925–1927 – mianowany dyrektorem budowy jednego z największych gmachów w Związku Radzieckim w tym czasie – Domu Państwowej Przemysłu.
1927 – zastępca głównego inżyniera, później główny inżynier projektu Dnieprostroj.
1931 – dyrektor i główny inżynier budowy metra w Moskwie.
Źródło: vk.com/old_kharkov
#Kharkov #Charków #historia_stolicy
To monumentalne budowło zaprojektowano przez akademika architektury A. Dmitriewa i architekta D. Rakitina, a budowę nadzorował inżynier P. Rottert. Budowa takiego wielkiego gmachu, który dzieli Plac Przystanek na dwie części i który do dziś imponuje swoimi rozmiarami, trwała zaledwie dwa lata – od 1912 do 1914 roku.
Jego powstanie było niezbędne: wcześniej centralny zarząd kolei znajdował się w 19 wynajętych budynkach, co znacznie utrudniało skoordynowaną pracę oddziałów, a wtedy kolej była ogromnym przedsiębiorstwem z dziennym obrotem wynoszącym 62 miliony rubli.
Budowla w stylu neoklasycyzmu była w momencie swojego ukończenia jedną z największych w Charkowie. Zewnętrzna część składa się z czterech sześciopiętrowych korpusów; w środku znajdują się dwa poprzeczne i jeden podłużny korpus, tworzące sześć wewnętrznych dziedzińców. Łączna powierzchnia budowli przekracza 30 tysięcy metrów kwadratowych; wysokość pomieszczeń wynosi od 3,8 do 4,3 metra. Kąty budowli są zaokrąglone, a wejście główne ozdobione parą kolumn i dużymi arkami. W specjalnym korpusie umieszczono archiw, zbudowany z nietopiących się metalowych konstrukcji; na jego wycięcie zostało wykorzystano około 15 milionów cegieł.
Ciekawe jest to, że dokładnie z tej budowli rozpoczęła się kariera wybitnego inżyniera Pawła Pawłowicza Rotterta (1880–1954). Po ukończeniu Petersburskiego Instytutu Inżynierii Lądowej w 1911 roku już trzy lata później zrealizował swój pierwszy duży projekt – Biuro Zarządu Południowych Dróg Żelaznych. Jego wybitne profesjonalne osiągnięcia znalazły zastosowanie także pod czasów radzieckiej władzy:
1925–1927 – mianowany dyrektorem budowy jednego z największych gmachów w Związku Radzieckim w tym czasie – Domu Państwowej Przemysłu.
1927 – zastępca głównego inżyniera, później główny inżynier projektu Dnieprostroj.
1931 – dyrektor i główny inżynier budowy metra w Moskwie.
Źródło: vk.com/old_kharkov
#Kharkov #Charków #historia_stolicy



Znajdź najlepszych specjalistów dla swojego projektu
Specjaliści od remontów, budowy i wykończeń gotowi Ci pomóc
Polecane galerie
Polecane artykuły
Więcej galerii
Stary pasażer
Historia browaru „Nowa Bavaria” --- Return ONLY the full translated historia browaru „Nowa Bavaria”. Without any additional texts before or after.
Харьkówсka „банковна“ – plac Nikołajewskiego.<br>(część 3)
Plaza „Bankowa“ w Charkowie – Plaza Nikołajewska<br>(część 2)
Harłowska „Bankowa” – Plac Nikołajewski.<br>(Część 1)
Przisutnie miejsca to takie obiekty, które odznaczają się specjalnym znaczenem dla okrełony grupie osób lub dla całego społeczeń „w kontekście wykorjeczaniu lub promocji jakichś wartości lub idei”. Obiekty te mają często specjalne architektural features, które sprawiają, że są widoczne z d’tale i można ich rozpoznać z dużej odległość.
Stare mosty w Charkowie
Лёгкие Харьkówа – Ogrod T.G. Szewczenka – Uniwersytetski ogród.
Byłe przedszkole, anteny radiowe z tłumikami <br>oraz budynek szóstego przychodničnego oddziału lekarskiego
W tym roku uroczystości z okazji 100-lecia świętują się w pałacu ślubów – rezydencji A.A. Juzefowicza.
Šatilovka – dziś część miasta Charkiw, ale kiedyś była jego przedmieściem. Na początku XX wieku weszła w skład granic miast.
W Zagospromii budowano domy bez kuchni i strzelano w pisarzy.



