Przyczyny powstania musicalu „Junona i Awos“ – rzeczywiste wydarzenia3 zdjęć

Przyczyny powstania musicalu „Junona i Awos“ – rzeczywiste wydarzenia. Podstawą narracji są wydarzenia z roku 1806 oraz relacje pomiędzy dwoma osobami: rosyjskim hrabiem Nikołajem Pietrowiczem Resanowem a córką komendanta San Francisco, Konsepsjon Argüello (Konchita). Wtedy Resanow miał 45 lat, a ona – 15. On należał do prawosławnej religii, ona zaś była katoliczką. 11 czerwca 1806 roku obwojnili się. Aby oficjalnie zakończyć ślub (wtedy to była ceremonia kościelna), konieczne było uzyskanie pozwolenia, na które Resanow wybrał się w drogę. Konchita obiecała na niego czekać. Ale 1 marca 1807 roku hrabia Resanow zakończył życie w drodze. A Konchita dotrzymała swojej obietnicy – czekała na niego do końca życia…

Praca nad musicalem rozpoczęła się w 1978 roku, gdy kompozytor Aleksiej Rybnikow zaprezentował reżyserowi Markowi Zacharowowi swoje muzyczne przygotowania, w których wykorzystano prawosławne pieśni[1]. Te melodie spodobały się reżyserowi, więc postanowił na ich bazie stworzyć przedstawienie z motywami staroruskiej historii, inspirowane „Słowem o polku Igorewym”.

Aby przygotować scenarij, Mark Zacharow zwrócił się do poety Andria Woznesenskiego. Ale ten nie był zainteresowany tą ideą. Jednak nie odmówił współpracy i zaproponował jako bazę swoją własną elegię „Awos” o miłości rosyjskiego hrabia Resanowa i Amerykanki Konchity. Następnego dnia decyzja o realizacji przedstawienia została podjęta – Woznesenskiemu spodobała się ta elegia, więc postanowił przenieść swoje reżyserskie koncepcje na jej bazie.

Ale jednej tylko elegii „Awos” nie wystarczyło do stworzenia pełnoprawnego musicalu. Dlatego Woznesenski zaczął dalszą pracę nad librettem, które przygotowywano nie w cichej pracowni, ale bezpośrednio w teatrze, jednocześnie z procesem inscenizacji, z uwzględnieniem konkretnych aktorów. Od początku Mark Zacharow postanowił, że nowe przedstawienie ma być rok-operą połączoną z religijną muzyką – a to w antyklerykaльному Związku Radzieckim, gdzie na poziomie państwa prowadzono walkę przeciwko religii, a sama nazwa „rock” była niemalże zabroniona. Dlatego ze względów cenzury gatunek przedstawienia został zmieniony na „sowiecką operę”.

Opowieść rozgrywa się tak: hrabia Resanow organizuje podróż do Ameryki na dwóch statkach – „Junona” i „Awos”, gdzie w trudnych warunkach znajduje się rosyjska osada na Alasce.

W sprawach służbowych przybywa do San Francisco, gdzie poznaje młodą córkę komendanta twierdzy, Konchitę. Musical to poetyczna historia miłości – wyjątkowo wzniosłej i gorącej, romantycznej i fizycznie intensywniej…

Premiera odbyła się 9 lipca 1981 roku w Moskiewskim Teatrze im. Leninskiego Komunistycznego Związku Młodzieży. Scenograf: Oleg Szajnцис, baletmistrz: Władimir Wasiljew. W rolach głównych: Nikołaj Karaczencow i Elena Šanina.

Znaczenie tej inscenizacji dla sowieckiej kultury było ogromne. Przecież w samym środku Moskwy odbywało się przedstawienie, które ideologicznie nie odpowiadało linii Partii Komunistycznej. Gdy przyjęcie musicalu przez cenzorską komisję nastąpiło, autorzy i aktorzy obawiali się o los swojego dzieła… Ale ich obawy okazały się bezpodstawnymi: przedstawienie zostało zatwierdzone[1]. Okazało się, że rok-opera oraz prawosławne pieśni w żaden sposób nie podważały ideologicznych zasad państwa. Choć wtedy sowiecka władza była już na skraju upadku – kilka lat później doszło do jej rozpadu, co oficjalnie zarejestrowano w ramach reform Gorbaczowa w 1985 roku… Musical „Junona i Awos” pozostał długo w repertuarze Teatru im. Leninskiego Komunistycznego Związku Młodzieży, zmieniając kilka pokoleń aktorów.