Wasił Iwanowicz Czapajew urodził się (28 stycznia) 9 lutego 1887 roku w wsi Budajka w Chuwaszy. Na początku jesieni 1908 roku został powolany do armii, a po rozpoczęciu I wojny światowej został mobilizowany na front. Za odwagę i bohaterstwo został cztery razy nagrodzony krzyżem Świętego Jerzego2 zdjęć

otrzymał stopień podporucznika. W 1917 roku po ranieniu trafił do szpitala w Saratowie. W grudniu 1917 roku został dowódcą 138 pułku rezerwowego piechoty, a w 1918 roku został mianowany komisarzem ds. spraw wewnętrznych dla powiatu Nikolajewskiego. Dowodził oddziałem Czerwonej Gwardii, który podłożył kres zamieszkom chłopskich w tym powiecie. Od listopada 1918 roku do stycznia 1919 roku brał udział w szkoleniach w Akademii Generalnego Sztabu RKKA, a potem został wysłany na front. W kwietniu objął dowódzenie 25 dywizji strzelców, która odegrała ważną rolę w kontroataku Armii Czerwonej przeciwko wojskom Kolaczka. Za wykazaną odwagę Czapajew został nagrodzony orderem Czerwonego Flagi.

Lato 1919 roku dywizja, którą dowodził Czapajew, została przeniesiona do oblężowanego przez wojska białych kazaaków miasta Uralsk. Wasił Iwanowicz Czapajew zginął 5 września 1919 roku w wyniku niespodziewanego ataku kazaaków na dobrze chronionane i znajdujące się w głębokim tyle miasto Lbiщенsk (obecnie wieś Czapajew w zachodnokazachstańskiej oblasti Kazachstanu), gdzie znajdował się sztab 25 dywizji. Okolnosti jego śmierci nie są do końca jasne. Zgodnie z wynikami dochodzeń przeprowadzonych na miejscu zdarzenia, ranny Czapajew utonął, próbując przeprawić się przez rzekę Ural. Ta wersja została przyjęta jako oficjalna i stała się szeroko znana dzięki filmowi „Czapajew”.