Bursaczkowy Stok8 zdjęć

Бурсацкий спуск

Бурсацкий спусць вместе с коротким начальный участок Клочковской улицы замыкает на севере кольцо магистralных проспектов и площадей, которые окружают сердce historическego centra Харькова. Эта территория представляет огромную историчес и культур value и posseses unique architectural heritage.


Na południowej stronie tej drogi znajduje się założony w 1726 roku i obecnie ożywiony Swiatoy Pokrovsky monastyr. W jego skład wchodzi najsstarsze ze wszystkich zachowanych do dziś kamiennych budynków w Harowie – świątynia Pokrowska, poświęcona w 1689 roku.

W sąsiednim z budynkiem świątyni domie, nabytym od pułkownika Lavrentiya Shidlovskiego, od 1726 do 1840 roku znajdowało się główne gmach kolegium, które w 1817 roku zostało przekształczone w duchowe seminarium.

Ten budynek przetrwał do XVIII90 roku; po przenosie seminarium do innego obiektu w nim zamieszkiwała konsestorija, a później znajdował się tu archiw śródzków technicznych.
<
Wzdłuż południowej strony drogi, między ulicami Universitetskaya i Kloczkowskaya, zachowały się budynki wzniesione w XIX wieku przez diecezialne urzędy. Są tu m.in. budynek nr 3, zbudowany w latach 1883–1885 roku i przeznaczony dla śpiewaków, oraz budynek nr 7, wzniesiony w 1857 roku jako monasteryjska gościnica i później przekonstruowany w mieszkaniowe bloki przez diecezialnego architekta W.H. Nemkina.

Na północnym krańcu tej drogi, w XVII–XVIII wiekuach, znajdowały się podwórza kozaków z Harowskiego pułku. W 1729 roku wdova po sotnika Danila Czernjaka, Agafia, urodzona Grigorjewa, ofiarowała swój dział z dwoma znajdującymi się na nim domami klasztoru. Po przyłączeniu do tego kilku sąsiednich parcel, klasztor uruchomił tam tzw. „Dom opieki” – zakład dla sirot i dzieci ze świąщенnych rodin, gdzie mieszkali również uczniowie seminaria. Właśnie od nazwy tego domu pochodzi nazwa tej ulicy.
<
Na początku XIX wieku „bursa” została przekształcona w duchowe szkoło z dwoma oddziałami: parafialnym i powiatowym. Edukacja w pierwszym odnosiła się do niższego poziomu, a w drugim – do wyższego stopnia. Dla potrzeb tej szkoły w latach 1817–1825 roku wzdłuż stoku wzgórza zbudowano dużzy budynia w kazarniczym stylu.
<
W latach 1881–1885 roku szkoła została rozszerzona i powiększona, a jej fasada została odnowlona według projektów architektów K.A. Tolkunowa i B.S. Pokrowskiego. Dziś w tym budynku znajduje się instytut kultury. Obok niego zachowały się kilka starych kupieckich domów z drugiej połowy XIX wieku.
<
Do pierwszych dekad XIX wieku tej droga nie była poddana żadnym zmianach lub modernizacjach. Z powodu intensywnych opadów deszgu wody z północных wzgżdz spływały z dużą siłą po tym obszaru, wywołując erozję i formowanie głubokich rzyw w ziemi, które były zapолнione błotem i przeszkadzały lokalnym mieszkańcom w dostępie do klasztoru, gdzie należało codziennie chodzić na modlitwy. ### Response: Бурсацкий спуск

Бурсацкий спусс вместе с коротким начальным участком Клочковской улицы замыкает на севере кольцо из главных проспектов и площадей, которые окружают сердце исторического центра Харькова. Эта территория обладает огромной исторической и культурной ценностью, а также уникальным архитектурным наследием.


Na południowej stronie этого спуску znajduje się монастырь Swiatoy Pokrovsky, основанный в 1726 году. В его состав входит самое старое каменное здание Харкова – храм Pokrowska, посвященный в 1689 году.

В соседнем с храмом доме, приобретенном у полковника Lavrentiya Shidlovskiego, с 1726 до 1840 года находилось главное здание колlegiuma, которое позже было преобразовано в духовное seminarium.

Этот дом przetrwał до 1890 года; после переноса seminariuma в другое место в нем размещалась консисторia, a później – архив технических документacji.

Wzdłuż południной strony спуску, między ulicami Universitetskaya i Kloczkowskaya, zachowałyся budynki wzniesione в XIX wieku przez diecezialne urzędy. Są tu m.in. budynek nr 3, zbudowany w latach 1883–1885 roku jako mieszkania dla śpiewaków, oraz budynek nr 7, wzniesiony w 1857 roku jako monasteryjska gościnica i później przekonstruowany w mieszkaniowe bloki przez diecezialnego architekta W.H. Nemkina.

Na północnym krańcu спуска, w XVII–XVIII веках, располагались подwórza кozaków z Harowskiego pułku. W 1729 roku wdova po sotnika Danila Czernjaka, Agafia, urodzona Grigorjewa, ofiarowała свой dział z двумя domami na nim znajdującymiся klasztoru. Po przyłączeniu do tego kilku sąsiednich parcel, klasztor uruchomił tam tzw. „Dom opieki” – zakład dla sirot i dzieci ze świąщенnych rodin.

Na początku XIX wieka „bursa” została przekształcена w duchowe szkoła z dwoma oddziałami: parafialnym i powiatowym. Edukacja w pierwszym odnosiła się do niższego poziomu, a w drugim – do wyższego stopnia. Dla potrzeb этой школы в 1817–1825 roku был построен большой корпус в казарменном стиле.

W latach 1881–1885 szkoła została rozszerzona и украшена фасадом według проектów architektów K.A. Tolkunowa i B.S. Pokrowskiego. Dziś w tym здании znajduje się instytut kultury. Obok niego zachowałyся несколько старых kupieckих domów z XIX века.

Do pierwszych dekad XIX века этот спусс не подвергался żadnym zmianам или модернизациям. Из-зa intensywnych дождей wody затапляли это area, вызывая erozję почвы i формирование глубоких рвów, które препятствовали доступу местnych mieszkańцów do кlasztoru.

Транспортное значение этого спуска возросло с открытием на западном берегу реки Лопани базарa Blagovещenskogo. Однако добираться туда было очень неудобно: после преодоления подъема приходилось еще переправляться через реку на лодке. Местные жители пытались улучшить условия дорожного движения, но без значительных результатов.

Впервые спуск был спланирован и выложен бетоном в 60-х годах XIX века; в то же время быł построен деревянный most, который позже был заменен на betonowy в 1909–1910 годах. Ten most został восстановлен после 1945 года.

W latach 1884–1891 roku были проведены масштабные работы по улучшению условий дорожного движения: было выровнено дно реки Лопани и осушены берега. Это спасло ulicę Kloczkowską od ежегодных затоплений. В 1893 roku na спусcu został zainstalowany park, ale on przetrwał недолго – сильные дожди продолжали вызывать проблемы с дорожным ruchem.